Volkeren
In Gambia leeft een vijftiental verschillende volkeren die tezamen ongeveer dertig verschillende talen spreken. Overal wordt Engels als voertaal gebruikt, óók handig voor de communicatie tussen de volkeren onderling, of zelfs binnen één bepaald volk. Behalve de taal van het volk en Engels, spreken ook velen de taal van de Wolof. Dit vindt zijn oorsprong in het feit dat de Wolof een belangrijk stempel gedrukt hebben op de handelsbetrekkingen tussen West-Afrikaanse landen onderling en de rest van de wereld.
De vestigingsplaatsen zijn bij benadering aangegeven. Met name de Jola leiden een zwervend bestaan en komen in vrijwel geheel Senegambia voor, soms in uiterst kleine nederzettingen die vaak tijdelijk zijn.

Al deze verschillende stammen en geloven leiden in Gambia niet tot ongeregeldheden. Over het algemeen hangt er een ontspannen sfeer (don’t worry, be happy) en is er weinig criminaliteit.

Dat is weleens anders geweest. Oorlogen tussen de verschillende volkeren behoren tot het verleden. Een enkele keer wil het nog wel eens tot kleine schermutselingen komen, meestal als gevolg van onenigheid over bouwgrond of weidegebied.

In de toeristengebieden komen hoofdzakelijk Wolof en Mandinka voor. Andere volkeren aan de kust spreken tenminste een van die talen. De belangrijkste ervan zijn Fula en Jola.

Voertaal
De officiële taal in Gambia is Engels. Het wordt gesproken in het parlement, bij de rechtspraak en bij alle officiële gebeurtenissen. De taal wordt op school onderwezen en het gebeurt maar zelden dat er niemand in de buurt is die de taal enigszins beheerst. In het binnenland kán het een enkele keer voorkomen, maar dat is een uitzondering. In de toeristengebieden wordt door vrijwel iedereen Engels gesproken. Bedenk echter dat onderwijs niet verplicht is in Gambia, zodat je mensen zult ontmoeten die niet lezen of schrijven kunnen. In de meeste hotels kun je ook met Frans terecht. In Gambia werken, vooral in de toeristencentra, veel Senegalezen, van wie de voertaal Frans is. Uit het voorgaande volgt logisch dat elke Gambiaan meertalig is. De taal van hun volk wordt door iedereen beheerst. Dankzij het feit dat iedereen zich in de Engelse taal uit kan drukken, is communicatie met de bezoekers mogelijk. Opgemerkt wordt dat de kwaliteit van de Engelse spreektaal terugloopt. Dit wordt in hoofdzaak veroorzaakt door het feit dat de meeste onderwijzers slechts een smalle basis hebben en er bovendien veel les gegeven wordt door (nog) niet bevoegde onderwijzers. Als je een school bezoekt dan zal het opvallen dat je bij het voorstellen vaak meteen te horen krijgt of een onderwijzer bevoegd is of niet. Gambianen schijnen bovendien moeite te hebben met bepaalde lettervolgordes. Bijvoorbeeld de uitgang ‘’sk’’ wordt nogal eens ‘’ks’’ en ‘’st’’ wordt ‘’ts’’. Dus, als iemand je een quetsion aks dan weet je de oorzaak.

Het volkslied van Gambia: For The Gambia Our Homeland

For The Gambia, our homeland
We strive and work and pray,
That all may live in unity,
Freedom and peace each day.
Let justice guide our actions
Towards the common good,
And join our diverse peoples
To prove man’s brotherhood.
We pledge our firm allegiance,
Our promise we renew;
Keep us, great God of nations,
To The Gambia ever true.